Macera dolu Amerika
Gorucez bakalim neresi ne kadar macera dolu imis. Evet efenim abbas yolcu, ben bildiginiz gidiyorum. Amerika yollari tastan, Kansas yollari Arnavut Kaldirimi.
Birkac saat sonra kalkiyor ucagim. Evet benim ucagim, aldim kendime ucak, ari viz viz viz misali. Aktarmalardan aktarma begenerek ucacagim saatlerce. Aslen nereye ve niye gidiyorum sorularinin vardir bin cesit cevabi ama hangisi, ne kadar dogru, iste o kavsakta ben de surum surum surumcemedeyim.
Gelmisti bence vakti bireyselligin. Geldi de niye bu kadar gecikti bilmiyorum ben onu. Tabi ki temelinde benimdir sebebi emme bunu simdi mi anladim yoksa anlamistim da simdi mi dank etti kafama bilmiyorum. Lan ben de hic bisi bilmiyorum, onu fark ettim bak simdi.
Herhal bunyeyi kandirmama en uygun olani sudur ki, kendi kendimi, kendi ellerim ve bilincimle, nam-i diger bilerek ve isteyerek, baskalari icin ugrastirdim bugune kadar. Bu sebepten, "E yeter hadi, sira bende gayri" diyerekten kendimi, kedimi, evimi, isimi, esimi biraktim, gidiyorum ardima bakmadan. Zor cunku bi yone giderken kafayi cevirip de bakmak. Boynu tutuluyor insanin.
Ustelik bahane oldu, tee blog kavrami ortada yokken basladigim bu muhabbete de geri donmus oldum bu sekilde. Neydi abi oyle kurumsal site muhabbeti felan, bi de oturdum yaptim ya orasi komik. Neyse gecti gitti bitti, oh.
Gerci blog olayi cok da saglikli degil aslen. Millet havaya girip yaziyor felan da, sakat bi durum var. Bilumum gerzek 3. muhabbetler hakkinda yazinca sorun yok gibi. Lakin oturup da kendin hakkinda yazinca fena. Netekim ben yillarca yaptim, ordan biliyorum. Tamam arkadaslarin okuyor, iyi guzel de bu arkadaslarinin arasina zaman zaman yanlis insanlar da karisiyor. Bunun anasi var, babasi var, esi var, dostu var. Misal yaziyorsun dun gece bi ictik eglendik diye. Ertesi sabah karga bokunu yemeden anne telefonda hesap soruyor, evladim bak nasi icmissiniz ayip felan diye. Sikintili (evet, kimi kelimelerde turkce harf kullanimi sikinti yaratabiliyor) olabiliyor yani.
Ama sonucta yeniden yazicam isalla, kararliyim. Hem de boyle fotolu motolu bisiler yapayim diyorum. Nereye gittim, niye gittim, ne gordum felan hep ortada olsun da sonra beddualarla ugrasmayalim. Okul diyorum netekim, bunun dersi var, odevi var, yabanci bir yer, tanimadik insanlar. Burada halkin arasinda farkedilmeden yuruyorduk, orada simdi 9/11 tribi yapip ayakustu dutmesinler bizi.
Neyse efem, uzun lafin kisasi, boyleyken boyle. Ben gidiyorum hatta belkim gittim bile. Geride kalanlara Allah sabir versin. Bana da hayallerimi gerceklestirecek azim, guc, zaman, para, vs ne gerekiyorsa versin, ugrastirmasin. Amin.
Birkac saat sonra kalkiyor ucagim. Evet benim ucagim, aldim kendime ucak, ari viz viz viz misali. Aktarmalardan aktarma begenerek ucacagim saatlerce. Aslen nereye ve niye gidiyorum sorularinin vardir bin cesit cevabi ama hangisi, ne kadar dogru, iste o kavsakta ben de surum surum surumcemedeyim.
Gelmisti bence vakti bireyselligin. Geldi de niye bu kadar gecikti bilmiyorum ben onu. Tabi ki temelinde benimdir sebebi emme bunu simdi mi anladim yoksa anlamistim da simdi mi dank etti kafama bilmiyorum. Lan ben de hic bisi bilmiyorum, onu fark ettim bak simdi.
Herhal bunyeyi kandirmama en uygun olani sudur ki, kendi kendimi, kendi ellerim ve bilincimle, nam-i diger bilerek ve isteyerek, baskalari icin ugrastirdim bugune kadar. Bu sebepten, "E yeter hadi, sira bende gayri" diyerekten kendimi, kedimi, evimi, isimi, esimi biraktim, gidiyorum ardima bakmadan. Zor cunku bi yone giderken kafayi cevirip de bakmak. Boynu tutuluyor insanin.
Ustelik bahane oldu, tee blog kavrami ortada yokken basladigim bu muhabbete de geri donmus oldum bu sekilde. Neydi abi oyle kurumsal site muhabbeti felan, bi de oturdum yaptim ya orasi komik. Neyse gecti gitti bitti, oh.
Gerci blog olayi cok da saglikli degil aslen. Millet havaya girip yaziyor felan da, sakat bi durum var. Bilumum gerzek 3. muhabbetler hakkinda yazinca sorun yok gibi. Lakin oturup da kendin hakkinda yazinca fena. Netekim ben yillarca yaptim, ordan biliyorum. Tamam arkadaslarin okuyor, iyi guzel de bu arkadaslarinin arasina zaman zaman yanlis insanlar da karisiyor. Bunun anasi var, babasi var, esi var, dostu var. Misal yaziyorsun dun gece bi ictik eglendik diye. Ertesi sabah karga bokunu yemeden anne telefonda hesap soruyor, evladim bak nasi icmissiniz ayip felan diye. Sikintili (evet, kimi kelimelerde turkce harf kullanimi sikinti yaratabiliyor) olabiliyor yani.
Ama sonucta yeniden yazicam isalla, kararliyim. Hem de boyle fotolu motolu bisiler yapayim diyorum. Nereye gittim, niye gittim, ne gordum felan hep ortada olsun da sonra beddualarla ugrasmayalim. Okul diyorum netekim, bunun dersi var, odevi var, yabanci bir yer, tanimadik insanlar. Burada halkin arasinda farkedilmeden yuruyorduk, orada simdi 9/11 tribi yapip ayakustu dutmesinler bizi.
Neyse efem, uzun lafin kisasi, boyleyken boyle. Ben gidiyorum hatta belkim gittim bile. Geride kalanlara Allah sabir versin. Bana da hayallerimi gerceklestirecek azim, guc, zaman, para, vs ne gerekiyorsa versin, ugrastirmasin. Amin.

1 Comments:
iyi şanslar :)
By axi, At August 9, 2007 5:29 PM
Post a Comment
<< Home